อิ่มใจ ได้บุญ

 อิ่มใจ ได้บุญ

     เช้าวันหนึ่งเป็นเช้าวันพฤหัสบดีซึ่งในฝ่ายส่งเสริมก็มีคลินิกวางแผนครอบครัว ข้าพเจ้าก็นั่งให้บริการอยู่ในคลินิก ส่วนที่หน้าห้องก็จะมีเก้าอี้ไว้ให้คนไข้นั่งรอรับบริการที่คลินิกเบาหวานเพื่อรอรับบริการเจาะเลือดซึ่งเป็นคลินิกที่มีคนไข้เยอะและช่วงเช้าก็จะมีความวุ่นวายมาก ข้าพเจ้าก็สังเกตุเห็นป้าคนหนึ่งนั่งอยู่บนรถเข็น ส่วนลูกชายของป้านั้นก็ก้มหน้าก้มตาค้นหาอะไรบางอย่างในกระเป๋า  สักพักลูกชายของป้าก็พูดอะไรบางอย่างกับป้าทำให้สีหน้าของป้าผิดหวัง สีหน้าซีดเซียว และกำลังจะร้องไห้ ข้าพเจ้าจึงเข้าไปถามป้าว่าเป็นอะไร ป้าตอบว่า ป้ายังไม่ได้กินข้าวลูกชายของป้าลืมเอากระเป๋าสตางค์มา ทำให้ไม่มีเงินซื้อข้าวกิน ลูกชายป้าจึงเอ่ยขอยืมเงินไปซื้อข้าวให้ป้ากินบ้าง ข้าพเจ้าด้วยความสงสารจึงให้เงินป้าไป 40 บาท และย้อนถามป้าว่าเงินพอซื้อข้าวกินไหม   ป้าและลูกชายจึงตอบพร้อมกันว่า พอแล้วหนูและขอบคุณในน้ำใจมาก พอวันรุ่งขึ้นมาลูกชายป้าก็นำเงินมาใช้คืนให้ แต่ข้าพเจ้าก็ไม่รับเงินคืน ถึงแม้ว่าเงินมันจะไม่เยอะแต่ก็ทำให้เราได้ช่วยเหลือผู้อื่นก็เป็นสุขแล้ว

 

นำเสนอโดย กลุ่มงานส่งเสริม

ข้อความนี้ถูกเขียนใน คลังเรื่องเล่า คั่นหน้า ลิงก์ถาวร